Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017
greek english
Ανακοίνωση Εν όψει των θερινών διακοπών, και ιδιαίτερα όσον αφορά την μετάβαση οδικώς προς την Ελλάδα, μέσω Κροατίας και Σερβίας, σας γνωρίζουμε ότι είναι απαραίτητο να διαθέτετε είτε αστυνομική ταυτότητα νέου τύπου (με λατινικούς χαρακτήρες), είτε εν ισχύι διαβατήριο. Η διέλευση μέσω των ανωτέρω χωρών προς την Ελλάδα με παλαιού τύπου ταυτότητες και ληγμένα διαβατήρια δεν είναι δυνατή.
Αρχική arrow Η Ελλάδα και η Ελβετία arrow Ιστορικές, Πολιτιστικές και Μορφωτικές Σχέσεις

Ιστορικές, Πολιτιστικές και Μορφωτικές Σχέσεις

Ιστορική Αναδρομή

Α. Αρχαϊκή έως Οθωμανική Περίοδος

Οι ελληνοελβετικοί ιστορικοί δεσμοί ξεκινούν από την αρχαιότητα. Στη Βέρνη ανακαλύπτεται μπρούτζινος αμφορέας με ελληνική γραφή (6ος αιώνας π.Χ.). Παρουσία ελληνικών αγγείων στο Lenzbourg, πιθανολογεί επιτόπια παραγωγή από Έλληνες τεχνίτες, ενώ αρχαία νομίσματα με την κεφαλή Αρτέμιδος, ανακαλύπτονται στο Τιτσίνο.

Από την Ελλάδα (Μακεδονία) οι Κέλτες αντιγράφουν την πολεμική τεχνολογία (βέλη από σίδερο και χαλκό). Αρχαία νομίσματα του Φιλίππου Β΄ (4ος αιώνας π.Χ.) αναδεικνύουν επαφές με την Ελλάδα και συμμετοχή Ελβετών στα στρατεύματα των Μακεδόνων. Στις συναλλαγές τους γίνεται χρήση της ελληνικής γλώσσας και μεσολαβητικό ρόλο διαδραματίζουν οι ελληνικές αποικίες της Μασσαλίας και της Νίκαιας. Το 279 π.Χ. Κέλτες από την κεντρική Ευρώπη, υπό τον Brennus, φθάνουν μέχρι τους Δελφούς και τις Θερμοπύλες. 

Ο στωικός φιλόσοφος Ποσειδώνιος ο Ρόδιος (2ος αιώνας π.Χ.), παρομοιάζει τους Ελβετούς Κέλτες με τους Γαλάτες (Gauls) μαχητές. Χαρακτηρίζονται πλούσιοι σε χρυσό, ειρηνόφιλοι. (Στράβων, 1ος αιώνας π.Χ.).

Κατά την ρωμαϊκή περίοδο (100 π.Χ. έως 476 μ.Χ.), ελληνικής προέλευσης αντικείμενα ανευρίσκονται στις κυριότερες ρωμαϊκές πόλεις/οικισμούς στην Ελβετία (βλ. Aventicum/Avenches, 1ος αιώνας μ.Χ., Lulia Equestris/Nyon, Augusta Raurica/Augst και Vindonissa/Windisch). Ο Καίσαρ αναφέρει ότι Ελβετοί Κέλτες χρησιμοποιούν γράμματα της ελληνικής αλφαβήτου και ο Τάκιτος περιγράφει νεκρικά μνημεία με ελληνικούς χαρακτήρες. Στο Aventicum η σκαπάνη ανέσυρε δύο κλίνες από τη Δήλο κατασκευασμένες από μπρούτζο και χαλκό (1ος αιώνας π.Χ.), ως και αμφορείς από τη Ρόδο και την Κω για μεταφορά οίνου, φρούτων και ελιών. Επίσης ανακαλύφθηκαν μάρμαρα από την Πάρο και την Κάρυστο. Στο μουσείο Giannanda στο Martigny εκτίθενται δύο αγάλματα από παριανό μάρμαρο (Αφροδίτη, Απόλλων) που ανακαλύφθηκαν στις ιαματικές πηγές της περιοχής.

Η πρώτη αναφορά της Βασιλείας (Basel) με την, ελληνικής προέλευσης, ονομασία της καταγράφεται ήδη από το 374 μ.Χ. Ελληνική ρίζα έχουν τα ονόματα των πόλεων Chur (Χώρα) και Euthal (Ευθαλής).

Ανταλλαγές και επισκέψεις συνεχίζονται καθ'όλη την βυζαντινή περίοδο και τον μεσαίωνα και πλείστα αντικείμενα (όπως δίπτυχα, εικόνες) μεταφέρονται μέσω των εκκλησιών/μοναστηριών. Πολύτιμο υλικό διαθέτει η βιβλιοθήκη “θεραπείον της ψυχής” στο αββαείο του St. Gallen, το αββαείο του St. Maurice, το μουσείο Valère της Sion, το εθνικό μουσείο Ζυρίχης κ.α. Χαρακτηριστική η εξής φράση του μοναχού Ekkehard II (+990 μ.Χ.) του αββαείου του St. Gallen : “Je voudrais être Grec, alors que, Madam, je suis à peine Latin.” Η συνέχεια των πνευματικών δεσμών δεικνύεται και από την οροφή της εκκλησίας του Αγίου Μαρτίνου, στο Zillis, η οποία περιλαμβάνει, μεταξύ των 153 εικόνων της, μία εικόνα με την εκτέλεση μιας Ελληνίδας (μέσα 14ου αιώνα). 

Η τελευταία έκθεση “Βυζάντιο και Ελβετία” στο μουσείο Rath της Γενεύης, Δεκέμβριος 2015 – Μάρτιος 2016, ανέδειξε, για πρώτη φορά, θρησκευτικά κειμήλια, κεραμικά, κοσμήματα, υφάσματα και σπάνια χειρόγραφα από δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές, όπως το βιβλίο : “Livre du Préfet” που φυλάσσεται στην βιβλιοθήκη της Γενεύης και περιλαμβάνει περιγραφές για τον κόσμο της εργασίας στο Βυζάντιο. Εκτέθησαν πολύτιμα αντικείμενα, από ιδιωτικές συλλογές, που εκφράζουν την τέχνη στο Βυζάντιο και τις επαφές με τα κέντρα της μεταρρύθμισης κατά τους μεταβυζαντινούς χρόνους. 

Ελβετοί μαχητές και ιππότες μετέχουν στις Σταυροφορίες και μετά την Άλωση, κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας, ως μισθοφόροι, στο πλευρό των Ενετών, στην υπεράσπιση της Ρόδου (Burkhard de Schwanden κ.α.), της Εύβοιας, στην επιχείρηση της Πελοποννήσου (1686 – 1692) και στην άμυνα της Κρήτης (υποστράτηγος Hans-Rodolphe Werdmüller, από τη Ζυρίχη). Υπερήφανοι απόγονοι του Γουλιέλμου Τέλλου, πατέρα της Ελβετίας/Switzerland (1291) διακρίνονται για την γνώση της τεχνικής του πολέμου. Έναν αιώνα μετά, πολεμούν, στο πλευρό των Βρετανών (σύνταγμα de Roll), στα Ιόνια Νησιά. Ο Ελβετός Αντχης από το Neuchâtel, Charles-Phillipe de Bosset, διορίζεται Κυβερνήτης της Κεφαλλονιάς, (1810 – 1814). Αντίθετα, ο νεαρός λοχαγός και χαρτογράφος Henri Dufour, από τη Γενεύη, υπερασπίζεται την Κέρκυρα, για τις δυνάμεις του Ναπολέοντα.

Β. Αναγέννηση – Διαφωτισμός

Στην Ελβετία διατηρείται έντονο το ενδιαφέρον για τις κλασσικές σπουδές και τον ελληνικό πολιτισμό, εν γένει. Τον 16ο αιώνα πνέει ο άνεμος της Αναγέννησης και η Βασιλεία θεωρείται το κέντρο, που κηρύσσει την ανανέωση των πνευματικών δεσμών με την σοφία του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Ειδικότερα μετά την Άλωση η Ελληνική πνευματική κληρονομιά μεταφέρεται και εμπνέει τους Ουμανιστές (Έρασμος) και την προτεσταντική μεταρρύθμιση. Χειρόγραφα αναδεικνύουν το διάλογο μεταξύ του Πατριάρχη Κύριλλου Λουκάρεος (1572 – 1638) και του καθηγητού και θεολόγου της ακαδημίας της Γενεύης Antoine Léger (1596 – 1661). Αξιοσημείωτη η συμβολή του Φραγκίσκου Πόρτου, από το Ρέθυμνο, προσωπικού φίλου του Καλβίνου, που δίδαξε ελληνική γλώσσα στη νεοσύστατη Ακαδημία της Γενεύης (1562 – 1581) και υπερασπίστηκε σθεναρά την ελληνική, έναντι της ερασμιακής, προφορά της. Το έργο του συνέχισε και ο γιος του Αιμίλιος. 

Στο χώρο της τέχνης καταγράφονται ήδη από τον νεοκλασικισμό του 18ου αιώνος οι Ελβετοί ζωγράφοι Angelica Kauffman και Henry Fuseli (γνωστό το βιβλίο του για τη ζωγραφική και τη γλυπτική των αρχαίων Ελλήνων, 1765). 

Στα 1813 – 1816 στη Ζυρίχη αυτοεξορίζεται, διωκόμενος για τις δημοκρατικές του ιδέες, ο Ζακυνθινός Ούγος Φώσκολος και εκεί τον συναντά ο μαθητής του Ανδρέας Κάλβος (1816), οπότε, με τη βοήθεια του Καποδίστρια, αναχωρούν για το Λονδίνο. 

Σημαντική θεωρείται η προσωπικότητα του Φαναριώτη Ιάκωβου Ρίζου Νερουλού, ο οποίος δίδαξε ιστορία νεοελληνικής φιλολογίας στη Γενεύη (1826 – 1827). Εκεί έγραψε την περίφημη «Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως μέχρι το 1825» και γνωρίστηκε με τον Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος τον έφερε μαζί του στην Ελλάδα το 1828, ως προσωπικό του σύμβουλο.

Γ. Ο Ιωάννης Καποδίστριας στην Ελβετία

Για τον πρώτο Κυβερνήτη της ελεύθερης Ελλάδας ο ερευνητής, αξίζει να αφιερώσει χρόνο για να μελετήσει τις δύο περιόδους παρουσίας του στην Ελβετία. Το 1813 – 1814, μέχρι το Συνέδριο της Βιέννης το επόμενο έτος και τη δεύτερη φάση που συνδέεται με την ελληνική Επανάσταση (1822 – 1827). 

Ο Καποδίστριας συνέβαλε ουσιαστικά, ως απεσταλμένος του Τσάρου Αλεξάνδρου Α΄ και Πρεσβευτής στη συνέχεια, στη δημιουργία του ελβετικού Συντάγματος, αλλά και στην αναγνώριση της ανεξαρτησίας και ουδετερότητας της ελβετικής Συνομοσπονδίας (1813 – 1814). Στις 10.09.1814 γράφει στον πατέρα του : “... η ολοκλήρωση μιας τόσο πολύπλοκης διαπραγμάτευσης μου στοίχισε πάμπολλα βάσανα και ταξίδια και γραψίματα και ομιλίες και συντάγματα και σχέδια, αλλά δεν πειράζει. Αυτοί οι λαμπροί άνθρωποι (εννοεί οι Ελβετοί) με γέμισαν με φιλία και αληθινή εγκαρδιότητα. Η εμπιστοσύνη που μου έδειξαν ήταν η καλύτερη ανταμοιβή για τα βάσανά μου. Αν μπορέσουν μελλοντικά να είναι ευτυχισμένοι και να απολαύσουν την ανεξαρτησία τους, θα πω ότι δεν έχασα τον καιρό μου και τους κόπους μου.”

Ένα χρόνο αργότερα στο Συνέδριο της Βιέννης, ως Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας για το ανατολικό ζήτημα, θα συναντηθεί στη Βιέννη με τον φίλο του Ελβετό αντιπρόσωπο Pictet de Rochemont, ο οποίος συνοδευόταν από τον ανηψιό του και ευεργέτη της Ελλάδας Ιωάννη Γαβριήλ Εϋνάρδο. Ο Pictet de Rochemont σε γράμμα του από τη Βιέννη προς τους Ελβετούς συμπατριώτες του γράφει : “... τί δυνάμεθα να πράξομεν δι'αυτόν τον εξαίρετον Καποδίστρια. Είναι ο Φοίνιξ της Δημοκρατίας. Χωρίς αυτόν το συνέδριον της Βιέννης και τα άλλα θα ήσαν διαφορετικά. Έχω την πεποίθησιν ότι χωρίς αυτόν η Ελβετία θα είχε εξ ολοκλήρου ανατραπεί. Αν περάσει ποτέ απ' τη Γενεύη κτυπήσατε όλους τους κώδωνας των εκκλησιών μας και χαιρετίσατε την άφιξιν του δια του κεραυνού του πυροβολικού μας.”

Επιστρέφοντας στη Γενεύη και στη Λωζάννη στα 1822 τα δύο καντόνια της Γενεύης και του Vaud τον ανακηρύσσουν επίτιμο συμπολίτη τους. Ο Καποδίστριας παραμένει στην Ελβετία μέχρι το 1827, οπότε εργάζεται ακατάπαυστα και εμπνέει τον ελβετικό φιλελληνισμό, (επ' αυτού βλ. και σχετικό υποσέλιδο περί ελβετικού φιλελληνισμού ).

Πρόσφατα ο πρόεδρος της ελβετικής συνομοσπονδίας στην ομιλία που εκφώνησε στο Σότσι της Ρωσίας, με αφορμή τους χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2014, έκανε ρητή τιμητική αναφορά στον μεγάλο Έλληνα Διπλωμάτη και στη συμβολή του υπέρ ανεξαρτησίας και ουδετερότητας της χώρας του.

Δ. Η μετά την Δημιουργία του Ελληνικού Κράτους Περίοδος

Με έμπνευση τον ελληνικό πολιτισμό επισκέπτεται, στα μέσα του 19ου αιώνος, την Ελλάδα ο Johann-Jakob Bachofen, μεγάλος φιλόσοφος και καθηγητής από τη Βασιλεία και συγγράφει εμπεριστατωμένη μελέτη για τα αρχαία νεκρικά μνημεία. Τέκνο της Βασιλείας και ο μελετητής και ιστορικός τέχνης Jacob Burckhardt, που ασχολήθηκε σε βάθος με τον ελληνικό πολιτισμό (1898 – 1902).

Έχουν προηγηθεί περιηγητές, λόγιοι, αρχιτέκτονες (Paul Schazmann, Ernest Fiechter, Βασιλεία), τοπογράφοι/ιστορικοί (καθηγητής και κυβερνητικός σύμβουλος Wilhelm Vischer-Bilfinger, Βασιλεία), καθώς και μεγαλοκτηματίες/επιχειρηματίες που εγκαθίστανται στη Βόρειο Εύβοια, αμέσως μετά την απελευθέρωση (Προκόπι, Κούλουρη, Μαρούλι, Αγιαννάκο, Αρτεμίσιο, Γεράκι, Ιστιαία), προερχόμενοι από γνωστές οικογένειες της Βέρνης : Carlo Leutwein, Karl von Müller (γαμπροί του Emmanuel von Fellenberg), Friedrich von Fellenberg (γιος του Emmanuel), Rudolf von Wild, μαζί με τον Βρετανό φίλο τους Edward Noel, ανηψιό του Λόρδου Βύρωνα.

Βοτανολόγοι (Alphonse de Candolle, Henri Margot, ο σημαντικός Edmond Boissier, 19ος αιώνας, Martin Rikli και ο Gustave Beauverd, 20ος αιώνας), καταγράφουν με ακρίβεια την ελληνική χλωρίδα.

Tον 19ο αιώνα, έχουμε την παρουσία στην Ελλάδα, του πολύ γνωστού Emile Gilliéron, που ασχολήθηκε με την πολυχρωμία στα γλυπτά και παρήγαγε αντίγραφά τους, του Nicolas Manuel, του Henri-Max Imhof από το Uri, που εργάζεται ως γλύπτης (1836) και συντηρητής των Καρυάτιδων του Ερεχθείου, του ζωγράφου Jean Leu, του Jean-Jacques Wolfensberger από το Rümlikon, του Frank Buchser από το Solothurn και του διάσημου Arnold Böcklin από την Βασιλεία (το γνωστό έργο του “η νήσος των νεκρών” εμπνέεται από το Ποντικονήσι της Κέρκυρας). Αργότερα και ο ζωγράφος Otto Haberer-Sinner εμπνέεται από ελληνική θεματολογία (τοιχογραφία σε ξενοδοχείο Bellevue Βέρνης, 1913 κα).

Άξιο αναφοράς είναι το μοναδικό πανοραμικό έργο του Ελβετού ζωγράφου Edward Castres (1881) στη Λουκέρνη, το οποίο απεικονίζει τον καταπονημένο γαλλικό στρατό, υπό τον, ελληνικής καταγωγής, Γάλλο στρατηγό Κάρολο Βούρβαχη (Bourbaki Panorama), οποίος, καταδιωκόμενος από τους Πρώσους βρίσκει καταφύγιο στην Ελβετία (1871). Η είσοδος/πορεία των καταβεβλημένων στρατιωτών στην Ελβετία είναι σήμερα χαραγμένη (Les Verrières/ Parcour Bourbaki). Ο Κάρολος Βούρβαχης, είναι γιος του θρυλικού αγωνιστή της Επανάστασης του 1821 Σχη Διον. Βούρβαχη, οποίος έπεσε ηρωικά στη φονική μάχη του Καματερού (Ιανουάριος 1827). Το 1862 αναφέρεται ως υποψήφιος για το στέμμα του ελληνικού θρόνου, το οποίο δεν αποδέχεται. Η σφακιανή οικογένεια των Βούρβαχη διακρίνεται στον γαλλικό στρατό και κατέχει εξέχουσα θέση στο Πάνθεον των φιλελλήνων.

Αρχαιολόγοι/φωτογράφοι καταφθάνουν στις αρχές του 20ου αιώνα. Ο πρώτος Ελβετός αρχαιολόγος που συμμετέχει στη γαλλική σχολή είναι ο Georges Nicole, 1903 – Γενεύη, και ακολουθείται από τους Waldemar Deonna στη Δήλο, Olivier Reverdin και Christiane Dunant. Αξιόλογη θεωρείται η προσφορά του Ελβετού Paul Collart, οποίος συμμετέχει στην ανασκαφική έρευνα της γαλλικής αρχαιολογικής σχολής στους Φιλίππους.

Αξιομνημόνευτη η συμβολή του μεγάλου φωτογράφου Fred Boissonas, ο οποίος με τον φίλο του συγγραφέα και διευθυντή της σχολής καλών τεχνών της Γενεύης Daniel Beaud-Bovy, επισκέπτονται πολλές φορές και απαθανατίζουν, με μοναδικό τρόπο, το ελληνικό τοπίο στις αρχές του 20ου αιώνα, 1903 – 1935 (βλέπε σχετικά συλλεκτικά λευκώματα, 1910, 1919 & 1932). Ο εγγονός του συνοδοιπόρου Beaud-Bovy, Manuel, παραχώρησε στο μουσείο φωτογραφίας Θεσσαλονίκης πλήρες αρχείο με 13.000 φωτογραφικά αντικείμενα,  αποκαλυπτικές επιστολές και δημοσιεύματα, από το οδοιπορικό τους στην Ελλάδα. Το υπόλοιπο αρχείο του Ελβετού φωτογράφου αγοράστηκε πρόσφατα από το δήμο Γενεύης.

Αξιόλογο πάντα παραμένει το έργο του γεωλόγου καθηγητή Charles Renz, (πρώτο ήμισυ 20ου αιώνα). Εξάλλου, Ελβετοί είναι οι πρώτοι που εξερευνούν τον Όλυμπο (αλπινιστής Marcel Kurz από το Neuchâtel, 1921). Έχει προηγηθεί η αναρρίχηση/κατάκτηση του Μύτικα από τους Boissonas και Beaud-Bovy το 1913. 

Στην Ελβετία, στις αρχές του 20ου αιώνα στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης διδάσκει ο καθηγητής φιλοσοφίας/κοινωνιολογίας Αβροτέλης Ελευθερόπουλος (1869 – 1963). Έχει μαθητές τους Λένιν, Πλεχάνοφ, Μουσολίνι, Τριανταφυλλίδη κ.α. Στην ίδια πόλη, που κοσμείται σήμερα με αγάλματα του Γανυμήδη και του Ηρακλή, φοιτούν πολλοί Έλληνες, οποίοι ιδρύουν σύλλογο το 1875 και στην Αθήνα γίνονται γνωστοί ως “κύκλος της Ζυρίχης”, ο οποίος πρωτοστατεί στη δημιουργία του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων (1907). Ο Ν. Καζαντζάκης επισκέπτεται τη χώρα των Άλπεων στα 1917 – 1918 (Ζυρίχη, Λουγκάνο κ.α.) και επανέρχεται το 1955 για να ξεκινήσει την συγγραφή του έργου “Αναφορά στο Γκρέκο” (Καντεμάριο, Τιτσίνο).

Αξιοσημείωτο, επίσης, παραμένει το κεφάλαιο της συμβολής του ελβετικού Ερυθρού Σταυρού στην Ελλάδα μετά την καταστροφή του 1922, όπως και κατά τη διάρκεια της κατοχής 1942 – 1945 (τιμή στη συμβολή της Bertha Graf στους Δελφούς) και την μετέπειτα περίοδο (μέχρι τις αρχές του 1960). Λιγότερο γνωστή (και χρήζει ανάδειξης) η παραμονή στην Ελβετία πολλών Ελλήνων κρατουμένων/ομήρων (interns), προερχομένων από Γερμανία και Ιταλία, που βρήκαν καταφύγιο σε τοπικά κέντρα, κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Είχε προηγηθεί το 1922 η νοσηλεία τραυματισμένων Ελλήνων στρατιωτών σε νοσοκομεία και σανατόρια.

Στη Λωζάννη κατέφθασε ο Ελευθέριος Βενιζέλος το Νοέμβριο του 1922 και συμμετείχε, ως πληρεξούσιος της Ελλάδας, στη συνδιάσκεψη της Λωζάννης που ξεκίνησε στις 20 Νοεμβρίου 1922 στο ξενοδοχείο Beau Rivage και οδήγησε στη ομώνυμη Συνθήκη που υπογράφτηκε τον Ιούλιο του επομένου έτους. Ο εθνάρχης εκτιμούσε και θαύμαζε την χώρα των Άλπεων, όπως φαίνεται και από ομιλία που έδωσε αργότερα στην Ελλάδα στις 12 Οκτωβρίου 1930, ενώπιον την ελληνικής νεολαίας : “Υποθέσετε, κύριοι, ότι η Ελβετία η οποία ευρίσκεται εις την πρωτοπορείαν του πολιτισμού του ευρωπαϊκού σήμερον, υποθέσετε ότι είναι ένα έθνος περιφρονημένο, το οποίον δεν έχει ιδανικά ! (λες και ήθελε να αντικρούσει τον Γ. Θεοτοκά). Σας ήθελα να ευρίσκεσθε εκεί την 1ην Αυγούστου που είναι η εθνική εορτή των Ελβετών δια να ιδήτε με ποίαν υπερηφάνειαν πάλλει η ψυχή του Ελβετού δια την ελβετικήν εθνότητα...” Απόσπασμα από το βιβλίο “Ο Ελευθέριος Βενιζέλος και η πολυτάραχη εποχή του” του Παύλου Ν. Τζερμιά, σελίδα 644.

Ε. Σύγχρονη Περίοδος

Στη σημερινή εποχή, το όνομα της Ελλάδας κοσμούν πολλοί διαπρεπείς επιστήμονες της διασποράς και ιδιαίτερα ιατροί, οποίοι κατέχουν διευθυντικές θέσεις σε πανεπιστήμια, νοσοκομεία, ερευνητικά κέντρα, τράπεζες κλπ. Ο φιλελληνισμός στην Ελβετία ενισχύεται μέσω ελβετικών και ομογενειακών φορέων πχ. η διεθνής εταιρία φίλων του Ν. Καζαντζάκη, (πρόεδρος κ. Γ. Στασινάκης), η οποία εδρεύει στη Γενεύη από το 1988 και προβάλλει παγκοσμίως το έργο του (βλέπε www.amis-kazantzaki.ch). Αναμνηστικές πλακέτες σε τόπους διαμονής του κρητικού φιλοσόφου στην Ελβετία, έχουν τοποθετηθεί στο Cademario και στην Gandria στο Λουγκάνο, καθώς και στην Ζυρίχη. Αξιόλογη δραστηριότητα έχει και το ελβετικό παράρτημα της Διεθνούς Επιτροπής για την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα, του οποίου προΐσταται ο Ελβετός, σερβικής καταγωγής, καθηγητής, κ. Dusan Sidjanski (http://www.Parthenoninternational.org/members/switzerland).

Στη Γενεύη εργάζονται ακατάπαυστα ο νεοελληνιστής καθηγητής κ. Bertrand Bouvier και η σύζυγός του καθηγήτρια/ιστορικός κα Michelle Bouvier – Bron, αναγνωρισμένοι για τις πλείστες μελέτες και άρθρα τους σχετικά με την ελληνική ιστορία, τον πολιτισμό, τον φιλελληνισμό κα.

Σε μεγάλες πόλεις λειτουργούν πανεπιστημιακές έδρες αρχαίων ελληνικών, καθώς και τμήματα νεοελληνικών σπουδών. Το Πανεπιστήμιο της Γενεύης διατηρεί από το 1931 μέχρι σήμερα την μακρά παράδοση διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας, που εγκαινιάστηκε τότε από τον εθνομουσικολόγο Samuel Beaud-Bovy. Ο ελληνιστής καθηγητής του Πανεπιστημίου της Λωζάννης Andrè Bonnard κυκλοφορεί το μνημειώδες τρίτομο έργο του για τον ελληνικό πολιτισμό (1956 – 59). Ο καθηγητής Albert Meyer από τη Βέρνη μεταφράζει στην τοπική διάλεκτο την Οδύσσεια (1960).

Στην Ζυρίχη, επίσης, έζησε μέχρι τον θάνατό του, τον Μάιο 2016, ο ιστορικός, ελληνιστής, αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών καθηγητής, Παύλος Τζερμιάς. Η απώλεια του Παύλου Τζερμιά ήταν μεγάλη για τον ελληνισμό της Ελβετίας, τον πολιτισμό, την διανόηση και γενικότερα για τις σχέσεις Ελλάδας – Ελβετίας.

Παράλληλα, στην Ελβετία δραστηριοποιούνται πολλά διεθνή επιστημονικά, φιλανθρωπικά και πολιτιστικά κοινωφελή ιδρύματα, οποία έχουν ιδρυθεί από ομογενείς και προσφέρουν, μεταξύ άλλων, υποτροφίες, επιστημονικά βραβεία, χρηματοδότηση προγραμμάτων και πολιτιστικών δράσεων όπως το Ίδρυμα “Στ. Νιάρχος” (http://www.snf.org/el/) και το Ίδρυμα Λάτση (http://www.fondationlatsis.org/home_page). Αναφέρεται, μεταξύ άλλων, η προσφορά στην Ήπειρο του φιλανθρωπικού ιδρύματος βαρώνου Μιχαήλ Τοσίτσα (1885 – 1950) από τη Λωζάννη (και Παρίσι). Στην πόλη αυτή υπογράφτηκε η γνωστή Συνθήκη της Λωζάννης (1923) και εδώ βρίσκεται η έδρα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής και το Μουσείο Ολυμπιακών Αγώνων, το οποίο διαθέτει πλείστες αναφορές στην αρχαία ελληνική παράδοση των αγώνων και στην αναβίωσή τους από τον βαρώνο Pierre de Coubertin και τον Δημήτριο Βικέλα.

Κληροδοτήματα ευπόρων ομογενών προσφέρουν υποτροφίες σε Έλληνες σπουδαστές/ερευνητές, ενώ φιλελληνικοί σύλλογοι και φορείς συνεχίζουν ευεργετική/φιλανθρωπική προσφορά τους προς τη γενέτειρα, (πχ πρόσφατη αναστήλωση ιερού ναού Αγίας Κυριακής στην Απείρανθο Νάξου/συντήρηση ιστορικής βιβλιοθήκης Ανδρίτσαινας κλπ). Ο τραπεζίτης Charles Pictet μαζί με το Ίδρυμα Νιάρχος και Ελβετούς φιλέλληνες, χρηματοδοτούν την αποκατάσταση τριών ιστορικών ανεμόμυλων της Ιεράς Μονής Πάτμου στη χώρα (2010).

Πλείστα ελβετικά πολιτιστικά ιδρύματα φιλοξενούν συχνά αφιερωματικές εκθέσεις στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, ενώ το μουσείο τέχνης και ιστορίας της Γενεύης διαθέτει πλούσια συλλογή αρχαιοτήτων, ως και χωριστή αίθουσα με βυζαντινούς θησαυρούς, προσφορά της Ελληνίδας Janet Zakos.

Ο Έλληνας ζωγράφος Ράλλης Κοψίδης, αγιογράφησε το 1975 τον ναό του Αποστόλου Παύλου της Μητροπόλεως Ελβετίας στο Σαμπεζύ (πλησίον Γενεύης), ενώ ο Ελβετός Louis Rivier αγιογράφησε τον, πηχθέντα το 1925, ναό του Αγίου Γερασίμου στη Λωζάννη.

Γνωστά είναι τα ονόματα Ελλήνων καλλιτεχνών όπως Κουνέλης, Τάκης, Ζούνη, Τσόκλης, Φασιανός από εκθέσεις τους, που έχουν φιλοξενηθεί, στο παρελθόν, σε μουσεία και γκαλερί. Στη Βέρνη, έχει εγκατασταθεί ο ζωγράφος Νάκης Παναγιωτίδης, του οποίου αναδρομική έκθεση πραγματοποιήθηκε, πρόσφατα, στο Μουσείο Τέχνης της Βέρνης.

Σημαντική η παρουσία του Έλληνα γλύπτη Κ. Βαρώτσου, με τρεις εγκαταστάσεις μεγάλων γλυπτών δημόσιου χώρου από μπετόν, σίδερο και γυαλί, σε Λουκέρνη, Steffisburg και Butzberg.

Ο μεγάλος Ελβετός αρχιτέκτονας Le Corbusier, είχε πολυδιάστατη σχέση με την Ελλάδα (1930 – 1960), ενώ ο σύγχρονος Bernard Tschoumi σχεδίασε το νέο Μουσείο της Ακρόπολης.

Ο κορυφαίος χορογράφος Maurice Béjart (1927 – 2007), υπήρξε λάτρης της Ελλάδας, οποία επισκέφθηκε συχνά με το μπαλέτο του (έδρα Λωζάννη). Η χώρα μας αποτέλεσε γι' αυτόν πρωταρχική πηγή εμπνεύσεως (βλ. συνεργασία με Μίκη Θεοδωράκη κλπ). 

Τέλος, σημαντικό κρίκο αποτελεί η παρουσία, από το 1964, στην Ελλάδα της ελβετικής Αρχαιολογικής Σχολής, με πρώτο Πρόεδρο τον, γερμανικής καταγωγής, καθηγητή του Πανεπιστημίου της Βασιλείας Karl Schefold. Έκτοτε συνεχίζεται, σε αρμονική συνεργασία με τις ελληνικές Αρχές, το ανασκαφικό της έργο στην Ερέτρια και στην Αμάρυνθο. Η καρποφόρα αυτή συνεργασία, βαίνει διευρυνόμενη (βλ. υποστήριξη θαλάσσιας έρευνας για τον θησαυρό των Αντικυθήρων, πρόσφατη συνεργασία στο Φράγχθι του Ναυπλίου και στην Οινόη κλπ) και προάγει, έτι περαιτέρω, τους βαθείς πολιτιστικούς/μορφωτικούς δεσμούς μεταξύ των δύο χωρών. Σήμερα πρόεδρος είναι ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Λωζάννης κ. Karl Reber, ο οποίος διαδέχθηκε τον καθηγητή Pierre Ducrey (1982 – 2006).

ΣΤ. Ελληνικοί και Φιλελληνικοί Πολιτιστικοί Σύλλογοι

Αξιόλογη χαρακτηρίζεται η δράση πολιτιστικών συλλόγων στις κύριες πόλεις που έχει εγκατασταθεί ο Ελληνισμός. Ενδεικτικά αναφέρονται: 

Ζυρίχη: Ελληνική Κοινότητα, Σύλλογος Επιστημόνων, Σύλλογος Ελλήνων Φοιτητών, Πολιτιστική Ομάδα “Ακροθέαμα”

Βασιλεία: Φιλελληνικός Πολιτιστικός Σύλλογος “Φίλων Ελλάδος” 

Βέρνη:Ελληνική Κοινότητα, Φιλελληνικός Σύλλογος “Hellasfreunde”, Πολιτιστικός Σύλλογος “Διάλογος” 

Φριβούργο:Φιλελληνικός Σύλλογος ιστορικής Βιβλιοθήκης Ανδρίτσαινας 

Λωζάννη: Σύλλογος Ελλήνων “Η Εστία”, Φιλελληνικός Σύλλογος “Amitiés Gréco-Suisses”, Σύλλογος Κυριών “Εntraide Hellénique” Σύλλογος Ηagia Kyriaki Naxos για αναστήλωση Ι.Ν. Αγίας Κυριακής σε Απείρανθο Νάξου

Γενεύη: Ελληνική Κοινότητα, Σύλλογος Ελλήνων Γενεύης, Σύλλογος Ελληνίδων Κυριών, Ένωση “Jean-Gabriel Eynard” 

Τιτσίνο:Ελληνική Κοινότητα

Ζ. Πρόσφατες Πολιτιστικές Εκδηλώσεις

Κυριότερα πολιτιστικά γεγονότα του 2016 :

1. Έκθεση με θέμα τον Θησαυρό των Αντικυθήρων στο Antiken Museum  της Βασιλείας. Η έκθεση διήρκησε από τις 27.09.2015 έως τις 27.03.2016.

2. Υπό την αιγίδα της Πρεσβείας της Ελλάδος στην Ελβετία και στο πλαίσιο του έτους Αριστοτέλης της ΟΥΝΕΣΚΟ, με αφορμή τη συμπλήρωση 2400 χρόνων από την γέννηση του μεγάλου Έλληνα φιλοσόφου Αριστοτέλη, πραγματοποιήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2016 στην αίθουσα του Κολεγίου Saint-Michel, στο Φριβούργο, το Συμπόσιο της Ένωσης Φίλων της Βιβλιοθήκης της Ανδρίτσαινας, με τίτλο "Aristote-Un penseur pour notre temps" (Αριστοτέλης-ένας στοχαστής για την εποχή μας), παρουσία της Πρωθυπουργού του Καντονίου του Φριβούργου, κας Μarie Garnier.

3. Έκθεση με τίτλο "Μύθος Ολυμπιακοί Αγώνες-Από την Αρχαιότητα μέχρι το παρόν" (Mythos Olympische Spiele-Von der Antike bis zur Gegenwart) πραγματοποιήθηκε στο Landesmuseum στη Vaduz του Λίχτενσταϊν, στις 6 Ιουλίου 2016. Η έκθεση διήρκησε έως τις 15 Ιανουαρίου 2017. 

4. Στις 27 Απριλίου 2016, πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία, στην αίθουσα Victoria Hall στη Γενεύη, υπό την αιγίδα της Πρεσβείας και του Γεν. Προξενείου Γενεύης, η συναυλία του ορατόριου του Μ. Θεοδωράκη «Άξιον Εστί». Η συναυλία οργανώθηκε από τον φιλελληνικό σύλλογο «Αλληλέγγυοι με την Ελλάδα» (Solidaires avec la Grèce) υπέρ του Μητροπολιτικού Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού.

5. Στις 22 Απριλίου 2016, ο καθηγητής της Αρχαιολογίας και Διευθυντής του Μουσείου της Ακρόπολης, κ. Παντερμαλής, προσκεκλημένος του Πολιτιστικού Κύκλου των Φίλων της Ελλάδος στη Βασιλεία, εκφώνησε στα γερμανικά ομιλία με θέμα «Samothrake – Das Heiligtum der grossen Götter» ("Σαμοθράκη – Η ιερότητα των μεγάλων θεών").

6. H Πρεσβεία της Ελλάδος στην Ελβετία έχει θέσει υπό την αιγίδα της συναυλία του διεθνούς φήμης Ελληνορώσου πιανίστα Νικολάου Σαββίδη, την Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 2016, στην αίθουσα συναυλιών Burgerratsaal (Kulturcasino Herrengasse 25, CH 3011 Berne), στο πλαίσιο της συμπλήρωσης 30 ετών από την ίδρυση της φιλελληνικής Ένωσης Φίλων της Βιβλιοθήκης της Ανδρίτσαινας .

7. Μετά από πρόταση της Ελλάδας, το φετινό βραβείο Γαλλοφωνίας στην Ελβετία δόθηκε σε ειδική τελετή στις 16 Μαρτίου 2017, στην ομογενή μας κα Μάνια Halozen-Σαρπάκη από την Πρέσβυ της Ελλάδας στην Ελβετία, κα Χαρά Σκολαρίκου.

8. Στις 5 Οκτωβρίου 2017 έγινε στη Βασιλεία η επίσημη έναρξη του Φεστιβάλ CULTURESCAPES 2017, που φέτος είναι αφιερωμένο στην Ελλάδα από την Υπουργό Πολιτισμού κα Λυδία Κονιόρδου, παρουσία μεγάλου αριθμού θεατών, μεταξύ οποίων και πολλοί Ελβετοί φιλέλληνες και άνθρωποι των τεχνών.
Η έναρξη έγινε με την παράσταση του Δημήτρη Παπαϊωάννου «The Great Tamer» στον πολιτιστικό χώρο Kaserne Basel.
Στο πλαίσιο του φεστιβάλ εκδηλώσεις θα λάβουν χώρα σε 12 πόλεις της Ελβετίας, από τις 5 Οκτωβρίου μέχρι τις 3 Δεκεμβρίου τ.έ. και περιλαμβάνουν μουσική, κινηματογράφο, χορό, λογοτεχνία και θέατρο, καθώς και εκδηλώσεις λόγου και αφιερώματα στην ελληνική γαστρονομία, με περίπου 200 προσκεκλημένους έλληνες καλλιτέχνες.

9. Στις 26 Οκτωβρίου 2017, με την ευκαιρία της επετείου των 100 χρόνων λειτουργίας της Πρεσβείας της Ελλάδος στην Ελβετία  δόθηκε  συναυλία της ελληνικής χορωδίας ROSARTE CHOIR  ATHENS, στο Πολιτιστικό Κέντρο της Βέρνης Yehudi Menuhin Forum, στο πλαίσιο του πολιτιστικού φεστιβάλ CULTURESCAPES 2017, που φέτος έχει ως τιμώμενη χώρα την Ελλάδα. 

Η ελληνική παιδική χορωδία ROSARTE έχει τιμηθεί από την Ακαδημία Αθηνών και έχει διακριθεί σε διεθνή φεστιβάλ. Το πρόγραμμα της συναυλίας περιελάμβανε κυρίως τραγούδια των Μ. Θεοδωράκη και Μ. Χατζιδάκη.

10. Στις 5 Δεκεμβρίου 2017, με την ευκαιρία της επετείου των 40 ετών από το θάνατο της Μαρίας Κάλλας, πραγματοποιήθηκε, με μεγάλη επιτυχία, συναυλία του μουσικού σχήματος Musica del Cuore, στην αίθουσα Paderewski στη Λωζάνη υπό την αιγίδα της Πρεσβείας Βέρνης. Η εκδήλωση συνδιοργανώθηκε από την Ένωση Φίλων της Βιβλιοθήκης της Ανδρίτσαινας και το Σύλλογο Ελλήνων της Λωζάνης «ΕΣΤΙΑ».

Χαιρετισμό απηύθυνε ο Πρόεδρος της Ένωσης Φίλων της Βιβλιοθήκης της Ανδρίτσαινας, κ. Δημήτριος Τσελεπής, η Πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων της Λωζάνης «ΕΣΤΙΑ» κα Βιολέττα Ξανθοπούλου, ενώ η Πρέσβυς της Ελλάδος κα Χαρά Σκολαρίκου στην ομιλία της αναφέρθηκε στη ζωή και το έργο της μεγάλης Ελληνίδας υψιφώνου. Παρέστησαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ελβετίας κ. Ιερεμίας, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Λαμψάκου κ. Μακάριος, ξένοι Πρέσβεις και μέλη της εδώ διπλωματικής κοινότητας, στελέχη του Ελβετικού ΥΠΕΞ, ο Γενικός Πρόξενος στη Γενεύη, ο Σύμβουλος Τύπου Γενεύης, οι Πρόεδροι και τα μέλη ελληνικών κοινοτήτων από πόλεις της Ελβετίας καθώς και πολλοί φιλόμουσοι.


Η. Διμερής Συμφωνία Ελλάδας – Ελβετίας

Υπογραμμίζεται ότι δύο χώρες έχουν υπογράψει από το 2007 τη συμφωνία περί εισαγωγής, διαμετακόμισης και επαναπατρισμού πολιτιστικών αγαθών (Ν. 3915/2011).

Πενήντα Χρόνια Ελβετικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Ελλάδα 1964–2014

Ομιλία Προέδρου Ελβετικής Συνομοσπονδίας κ. Burkhalter στο Sotschi. Αναφορά στον Ιωάννη Καποδίστρια, 08.02.2014

Πρόγραμμα Χορηγιών Διεθνούς Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος στην Ελβετία

Τελευταία ενημέρωση Παρασκευή, 08 Δεκέμβριος 2017
Ακολουθήστε μας στο Twitter
You in Greece

Visit Greece | The Official website of the Greek Tourism Organisation

Golden Visa Programme

Σπουδές στην Ελλάδα - Study in Greece

Educational and Cultural Tourism-Routes in Greece

Πρακτική Άσκηση

Ελληνική Κυβέρνηση

RSS 2.0