Φιλανθρωπικό Μπαράζ των Φιλοπτώχων Αδελφοτήτων Κυριών Κωνσταντινούπολης στο Σισμανόγλειο Μέγαρο, 15.5.2026

Δημοσίευμα της Ομογενειακής εφημερίδας ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ της Κωνσταντινούπολης με αφορμή το Φιλανθρωπικό Μπαζάρ των Φιλοπτώχων Αδελφοτήτων Κυριών Κωνσταντινούπολης, που πραγματοποιήθηκε στο Σισμανόγλειο Μέγαρο στις 15 Μαίου 2026.

Γεύσεις, χαμόγελα και αλήθειες...

Δεν ήταν ούτε Χριστούγεννα, ούτε Πάσχα, ούτε κάποια από τις μεγάλες γιορτές κατά τις οποίες συνηθίζεται η ανάληψη παρόμοιων πρωτοβουλιών. Η πρόσκληση προμήνυε «ένα απόγευμα γεύσεων, προσφοράς και αγάπης» συνοδευμένο από ένα μήνυμα: «Με κάθε γεύση, μια πράξη αλληλεγγύης, Με κάθε χαμόγελο, μια ελπίδα». Μια είναι η αλήθεια και σας τη γράφω όπως την έζησα: «Και οι γεύσεις ήταν καταπληκτικές και τα χαμόγελα περίσσεψαν την Παρασκευή 15 Μαΐου 2026, στο Σισμανόγλειο»!

Ωστόσο πρέπει να σας πω και μια δεύτερη αλήθεια: «Σε έναν κόσμο τόσο αλλοπρόσαλλο, τόσο διχαστικό, τόσο παράξενα μη ενωτικό, στοιχεία τα οποία, πολλές φορές, κάνουν την εμφάνισή τους και στον μικρόκοσμο της δικής μας Ομογένειας, είτε με σκέψεις, είτε  με πράξεις που διχάζουν, το μήνυμα ενότητας, αλληλεγγύης, θα τολμούσα να πω και αγάπης, των Κυριών των Φιλοπτώχων Αδελφοτήτων της Πόλης ήταν απολύτως κρυστάλλινο και σαφές».

Δεν θα τις αναφέρω με τα ονόματά τους γιατί όλοι τις γνωρίζουμε! Δεν θα τις καταγράψω ούτε με τις επίσημες ιδιότητες των Αδελφοτήτων! Θα τις περιγράψω, «γεωγραφικώ τώ τρόπω»: Από την Πόλη και τα περίχωρά της, από τις ακτές του Βοσπόρου έως εκείνες του Μαρμαρά αλλά και τα νησιά, ήταν όλες εκεί! Όχι μόνο με τα εδέσματά τους. Κυρίως με την ψυχή τους! Πόσο σημαντικό! Πόσο διδακτικό! 

Ήταν στο Σισμανόγλειο Μέγαρο! Το «σπίτι της Ελλάδας στην Πόλη»! Ένα «σπίτι», πάντα ανοιχτό, πολύ ζεστό, που ξέρει να διαβάζει τα μηνύματα των καιρών, να τα επεξεργάζεται και να διοχετεύει τα δικά του μηνύματα: με πρωτοβουλίες κάθε είδους! Όπως και εκείνη της Παρασκευής! Γεγονός που το κάνει ένα «σπίτι ξεχωριστό»! Ιδιαιτέρως τα τελευταία τρία χρόνια!  Ας ευχαριστήσουμε τους οικοδεσπότες του, Κωνσταντίνο Κούτρα και Ποπίτα Παύλη,  υπενθυμίζοντας σε εαυτούς και αλλήλους ότι τίποτε και ποτέ δεν είναι δεδομένο!