ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Γεια σας. Τα «15 λεπτά» έχουν τη χαρά να φιλοξενούν σήμερα τον Υπουργό Εξωτερικών, Γιώργο Γεραπετρίτη, άνθρωπο ο οποίος είναι μέσα στην επικαιρότητα. Συμβαίνουν όσα συμβαίνουν γύρω μας. Το γεωπολιτικό παιχνίδι είναι στα καλύτερά του και η συνάντηση μαζί του παρουσιάζει πρόσθετο ενδιαφέρον. Θα το δούμε και στη συνέχεια. Καλώς ήρθατε.
Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Καλώς σας βρήκα. Ευχαριστώ για την τιμή.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Λοιπόν, να αρχίσουμε από τα δύσκολα. Πριν από λίγο η Άγκυρα εξέδωσε μία NAVTEX, δεσμεύει μια περιοχή νότια του Καστελόριζου, βγάζει κάποιο σκάφος, λέει, ερευνητικό. Είναι πολύ αναταραγμένα τα ήρεμα νερά το τελευταίο διάστημα. Και πού θα πάμε;
Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Καταρχάς να δούμε, να αξιολογήσουμε πώς έχει αυτή τη στιγμή η κατάσταση και πώς διαμορφώθηκε την τελευταία τριετία. Η απόφαση που έλαβε ο Πρωθυπουργός και το ΚΥΣΕΑ, και υλοποίησε το Υπουργείο Εξωτερικών, ήταν να πάμε σε μια κατάσταση συγκροτημένου διαλόγου, δομημένου διαλόγου με την Τουρκία.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τη Διακήρυξη των Αθηνών, δηλαδή.
Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Σωστά. Είναι για πρώτη φορά που Ελλάδα και Τουρκία κάθισαν σε ένα τραπέζι έχοντας μια πάρα πολύ συγκεκριμένη διαδικασία συνεργασίας. Η συνεργασία αυτή, οφείλω να πω, κάνοντας την αποτίμηση σήμερα, ότι απέφερε ορισμένα θετικά αποτελέσματα. Είχαμε πολύ σημαντική μείωση των παραβιάσεων, είχαμε πολύ σημαντική μείωση των μεταναστευτικών ροών, αναπτύχθηκε το διμερές εμπόριο, αναπτύχθηκε βεβαίως και ο τουρισμός μεταξύ των δύο κρατών. Δεν έφερε αποτελέσματα σε άλλα κεφάλαια, όπως είναι η συζήτηση για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών, από όπου αναπαράγονται…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και η υφαλοκρηπίδα.
Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη είναι τα θέματα τα οποία αναπαράγουν, ξέρετε, τις εντάσεις, κύριε Παπαχρήστο, και τα θέματα τα οποία προσπαθούμε επί πενήντα χρόνια να βγάλουμε μια άκρη.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και δεν θα βρούμε ποτέ.
Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Εγώ δεν είμαι τόσο απαισιόδοξος ότι δεν θα βρούμε ποτέ. Εγώ θεωρώ ότι είναι υποχρέωση κάθε κυβέρνησης να προσπαθεί, πάντοτε στη βάση του Διεθνούς Δικαίου...
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Γεραπετρίτη, ωραία είναι αυτά. Είστε διπλωμάτης εξ αντικειμένου και κατ’ απονομή. Γιατί στην πραγματικότητα δεν είστε διπλωμάτης, είστε Καθηγητής, νομικός, συνταγματολόγος κλπ. Το θέμα είναι πώς θα βρεθεί η άκρη, όταν αυτοί ζητούν τα μαλλιά της κεφαλής τους, για να το πούμε έτσι, και εμείς λέμε “ακούστε να δείτε, συζητάμε μόνο για την υφαλοκρηπίδα και τη χάραξη των ΑΟΖ.” Πού μπορεί να βρεθεί άκρη;
Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Είναι δύο διαφορετικά πράγματα και θα ήθελα να τα ξεκαθαρίσουμε για να αντιληφθούν κι οι ακροατές ποια είναι η διάσταση. Το ζήτημα, το οποίο αυτή τη στιγμή έχουμε να διαχειριστούμε, είναι να ξεκινήσουμε μια συζήτηση, η οποία θα οδηγεί σε οριοθέτηση. Δεν το λέμε εμείς. Το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας επιβάλλει οι χώρες, οι οποίες έχουν αντικριστές ακτές, να συζητούν για την οριοθέτηση. Είναι ένα διμερές ζήτημα. Εκεί, λοιπόν, έχουμε μια θεμελιώδη διαφορά αφετηριακού χαρακτήρα, που είναι ποια είναι τα θέματα που θα συζητήσουμε. Η Ελλάδα λέει ότι υπάρχει ένα και μόνο, οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και υφαλοκρηπίδας. Οι Τούρκοι λένε ότι υπάρχουν περισσότερα θέματα, τα οποία είναι αλληλένδετα με το θέμα αυτό.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Γκρίζες ζώνες, ας πούμε.
Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Είναι οι γκρίζες ζώνες, είναι η αποστρατικοποίηση, είναι θέματα, τα οποία από δεκαετίες έχουν θέσει στο τραπέζι και δεν έχουν αποσυρθεί, ούτε περιμέναμε ότι θα αποσυρθούν. Αυτή είναι μια προκαταρκτική θέση. Θα πρέπει να βρούμε τη μέση οδό, η οποία όμως είναι πάρα πολύ δύσκολη εδώ. Η Ελλάδα δεν πρόκειται να αποστεί από τη βασική της θέση, ότι η διαφορά μας είναι μία. Και εξ αυτού του λόγου, εκείνο το οποίο πάντοτε λέμε, είναι ότι αν καθίσουμε και συζητήσουμε αυτή τη διαφορά και φτάσουμε εν τέλει σε ένα συνυποσχετικό για λύση σε διεθνή δικαιοδοσία, στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, τότε μπορούμε να λύσουμε αυτή την μακρά μας διαφορά. Αν με ρωτάτε αν είμαστε κοντά σε αυτό, η απάντηση είναι ότι δεν είμαστε κοντά.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αν πάμε στην Χάγη …. γιατί δεν είμαστε κοντά; Γιατί αν πάμε στην Χάγη το ξέρουν όλοι, υπάρχει προηγούμενο, νομικό προηγούμενο, θα χάσουμε. Αυτό είναι. Δεν είναι μια αλήθεια αυτή;
Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει μία πάγια νομολογία, η οποία αφορά την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών. Για εμάς, η βασική μας νομολογία, η οποία είναι υπέρ μας, είναι ότι όλα τα νησιά έχουν πλήρη κυριαρχικά δικαιώματα, δηλαδή έχουν πλήρη επήρεια σε υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση για την νομολογία αυτή. Αυτό αμφισβητεί η Τουρκία και εξ αυτού του λόγου δεν έχει υπογράψει και δεν έχει κυρώσει τη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, την Σύμβαση του 1982 του Montego Bay, η οποία έχει ένα ενδιαφέρον. Είναι η διεθνής σύμβαση, η οποία έχει τις περισσότερες υπογραφές παγκοσμίως από οποιαδήποτε άλλη διεθνή σύμβαση, πλην του ίδιου του ΟΗΕ. Άρα καταλαβαίνουμε ότι προκαλεί, πέρα από δέσμευση, και ένα εθιμικό δίκαιο. Αλλά να δούμε την ουσία του πράγματος. Η ουσία ποια είναι; Ότι πράγματι μπορούμε να προσπαθούμε να απομειώνουμε εντάσεις, να βελτιώνουμε τις διμερείς σχέσεις, να έχουμε ηρεμία. Ποτέ δεν θα υπάρξει απόλυτη ηρεμία στις σχέσεις μας, ποτέ - και το λέω αυτό με επίγνωση του τι λέω -, εάν δεν οριοθετήσουμε τις θαλάσσιες ζώνες μας. Μπορεί αυτό να συμβεί σήμερα, αύριο, σε κάποια χρόνια. Αλλά να έχει ο ελληνικός λαός μια πλήρη κατανόηση ότι μόνον τότε θα έχουμε μακρά ειρήνη στην περιοχή μας.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τρία χρόνια μετά τη Διακήρυξη των Αθηνών. Θα την συνυπογράφατε σήμερα;
Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Βεβαίως ναι. Και η απάντηση είναι η εξής, έχω ένα απλό πράγμα να πω. Στην πραγματικότητα, μπορεί το τελευταίο διάστημα να έχουμε μία αυξανόμενη ένταση εξαιτίας της επιθετικότητας που εμφανίζει η Τουρκία σε ορισμένα πεδία. Όμως, τα τρία τελευταία χρόνια, που έχουν υπάρξει τεκτονικές αλλαγές στον κόσμο, που έχουμε δύο πολέμους στην περιοχή, που στην υποσαχάρια Αφρική μαίνονται εμφύλιοι πόλεμοι που θα οδηγούσαν σε τεράστια μεταναστευτική κρίση, στη χειρότερη στιγμή - και το λέω μετά λόγου γνώσεως - μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, Ελλάδα και Τουρκία έχουν καταφέρει να μην έχει προκληθεί μείζων κρίση στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Για μένα αυτό είναι σημαντικό.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Όχι; Η Κάσος τι ήταν;
Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Μείζων κρίση δεν έχει υπάρξει. Αυτό το οποίο συνέβη στην Κάσο, το έχω πει πολλές φορές και το επαναλαμβάνω και τώρα, είναι ότι είχαμε ένα πρόγραμμα έρευνας και πόντισης καλωδίου. Το γνωρίζετε, είναι ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το οποίο αμφισβήτησε η Τουρκία. Είπε έχουμε χαράξει το τουρκολιβυκό μνημόνιο και δεν μπορείτε να περάσετε από εδώ το καλώδιο.
Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Οι θέσεις της Τουρκίας σε ό,τι αφορούν την φερόμενη και ανυπόστατη «γαλάζια πατρίδα» και το τουρκολιβυκό μνημόνιο είναι, όπως ξέρετε, παλαιότερες της δικής μου θητείας. Εκείνο το οποίο θέλω να σας πω, όμως, είναι ότι οι πάγιες αυτές αμφισβητήσεις της Τουρκίας δεν εμποδίζουν την πρόοδο του έργου. Και σας το λέω εντίμως. Εκείνο το οποίο συμβαίνει.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Όχι…
Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Πείτε μου παρακαλώ και θα σας απαντήσω ευχαρίστως. Εγώ απαντώ πάντα, όπως γνωρίζετε.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το ξέρω. Λοιπόν, τελευταία διέρρευσε στον Τύπο, σε έγκυρες εφημερίδες, λόγου χάρη στην “Καθημερινή”, ότι βρέθηκε ο ελιγμός για να εξασφαλίσουμε την ανοχή της Τουρκίας, να ενημερώνει η γαλλική εταιρεία, η οποία έχει αναλάβει και συμμετέχει στην κοινοπραξία της κατασκευής, την Τουρκία ότι «ξέρετε, εμείς θα περάσουμε το καλώδιο από αυτές τις συντεταγμένες». Αυτό δεν είναι μια έμμεση παραδοχή ότι «ναι, αναγνωρίζουμε στην Τουρκία το δικαίωμα να έχει άποψη για περιοχές, οι οποίες ανήκουν στην Ελλάδα»;
Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Κατηγορηματικά όχι. Είμαι σαφής. Η Ελλάδα από τη δική της θέση…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Όχι…
Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ :Αφήστε με να σας πω όχι. Αφήστε με να ολοκληρώσω. Εφόσον θέσατε το ζήτημα, να σας πω ακριβώς ποια είναι η κατάσταση. Εμείς εκείνο το οποίο λέμε είναι ότι το έργο αυτό περνά από ελληνική υφαλοκρηπίδα και από Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη μη οριοθετημένη. Και εξ αυτού του λόγου επανέρχομαι στο γεγονός της ανάγκης, κάποια στιγμή, να υπάρχει οριοθέτηση με όλες τις γειτονικές χώρες, όπως μερική οριοθέτηση υπήρξε και με την Αίγυπτο. Έρχομαι τώρα στο ζήτημα της αδειοδότησης. Το έργο αδειοδοτείται από την Ελλάδα, στη θαλάσσια δικαιοδοσία της οποίας βρίσκεται. Δεν πρόκειται ποτέ να αδειοδοτηθεί από άλλη χώρα. Ούτως ή άλλως, το Διεθνές Δίκαιο…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα ενημερωθεί η άλλη χώρα;
Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Δεν υπάρχει ζήτημα ενημέρωσης και αδειοδότησης…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αυτό απαιτεί η Άγκυρα.
Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Αφήστε με. Κατ’ αρχάς δεν γνωρίζουμε τι απαιτεί, εκτός αν έχετε κάποια εσωτερική πληροφόρηση για το τι ζητάει η Τουρκία.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εσωτερική πληροφόρηση όχι, δημοσιογραφικές πληροφορίες.
Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Εγώ έχω να σας πω το εξής: Ούτως ή άλλως το Διεθνές Δίκαιο προβλέπει σαφέστατες διαδικασίες ενημέρωσης. Οι NAVTEX, οι οποίες εκδίδονται, είναι ακριβώς ενημέρωση για όλους τους παραπλέοντες και τα παρακείμενα κράτη για λόγους ασφαλείας της ναυσιπλοΐας. Η ενημέρωση συνεπώς είναι θεμιτή και προβλέπεται από το Διεθνές Δίκαιο. Θα ακολουθηθεί τυπικά το Διεθνές Δίκαιο. Άδεια δεν πρόκειται να ζητηθεί ούτε από την Ελλάδα ούτε από τη Γαλλία.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ερώτηση άλλη: Δέχεστε ισχυρή κριτική ακόμα και μέσα στην κυβέρνηση για τα περίφημα ήρεμα νερά. Η βασικότερη όμως κριτική προέρχεται από δύο στελέχη της παράταξης, ιστορικά στελέχη, από τον κ. Σαμαρά και από τον πρώην Πρωθυπουργό, επίσης, τον κ. Κώστα Καραμανλή. Τι απαντάτε σε αυτούς;
Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Καταρχάς σέβομαι την πορεία και των δύο. Έχουν εισφέρει στην ελληνική πολιτική ζωή και στην πατρίδα και δεν αμφισβητώ ποτέ το έργο τους. Έχουν κάθε δικαίωμα να έχουν τις δικές τους θέσεις. Όμως, υπάρχουν και ορισμένα πραγματικά δεδομένα, ιδίως σε ό,τι αφορά τον κ. Σαμαρά, ο οποίος ασκεί μια κριτική, η οποία δεν ερείδεται σε κανένα απολύτως αντικειμενικό δεδομένο. Νομίζω είναι σαφής η αντίστιξη, η οποία υπάρχει. Σήμερα, λοιπόν, διανύουμε πράγματι μια εποχή όπου, επί τρία χρόνια, έχουμε βρει έναν δίαυλο επικοινωνίας και συζητάμε με την Τουρκία. Τι συμβαίνει τα τρία αυτά χρόνια; Η Ελλάδα έχει απολύτως αυξήσει το διπλωματικό της αποτύπωμα. Σήμερα οι συμμαχίες που έχει, οι θέσεις σε διεθνείς οργανισμούς που έχει αναπτύξει η Ελλάδα την τελευταία τριετία, δεν υπήρχαν ποτέ. Μόλις χθες υπογράψαμε μια στρατηγικού χαρακτήρα αμυντική συμφωνία με το Ισραήλ, η οποία μας δίνει ακόμη περισσότερες εγγυήσεις και γι’ αυτόν τον λόγο εγώ θεωρώ ότι είμαστε σε πολύ πλεονεκτικότερη θέση σε σχέση με πριν από τρία χρόνια. Επιπλέον, όμως, τι έχει συμβεί τα τρία τελευταία χρόνια; Η Ελλάδα για πρώτη φορά έβαλε στο τραπέζι τα επιχειρήματά της.
Η Τουρκία, τη “γαλάζια πατρίδα,” την αποστρατικοποίηση, τις γκρίζες ζώνες, όλα αυτά τα επιχειρήματα τα έχει από δεκαετίες στο τραπέζι.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μάλιστα. Και επί Σαμαρά θέλετε να πείτε, και επί Καραμανλή.
Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Θα σας πω αναλυτικά. Η Τουρκία, λοιπόν, ήταν εκείνη η οποία έθετε τα ζητήματα στο τραπέζι και αναγκαζόμασταν να ακολουθούμε. Τώρα, δεν ισχύει πια αυτό. Ισχύει το αντίστροφο. Η Ελλάδα θέτει τα επιχειρήματα και η Τουρκία αντιδρά με τον τρόπο που αντιδρά. Θα σας πω τα εξής απλά: Θαλάσσιο Χωροταξικό, θαλάσσια πάρκα, Chevron - Exxon, ενίσχυση διεθνών συμμαχιών, όλα αυτά τα οποία έχουν συμβεί την τελευταία τριετία καθιστούν την Ελλάδα, στην πραγματικότητα, επισπεύδουσα. Έχουμε την πρωτοβουλία των κινήσεων. Ο κ. Σαμαράς όταν κάνει την αυστηρή κριτική του για την εξωτερική πολιτική -επαναλαμβάνω, τη σέβομαι. Είμαι ο μόνος ο οποίος δέχεται την κριτική από οποιαδήποτε πλευρά και με οποιαδήποτε ένταση -. Όμως να ξέρουμε τα δεδομένα. Ο κ. Σαμαράς, όχι απλώς συζήτησε με τον κ. Erdoğan, ενώ σήμερα θεωρεί ότι δεν πρέπει καν να καθόμαστε στο ίδιο τραπέζι, παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι σε έναν τέτοιο σύνθετο κόσμο το να μην συζητάς με το γείτονά σου μπορεί να είναι η καταστροφή.
Έρχομαι λοιπόν και λέω. Ο κ. Σαμαράς συζητούσε με την Τουρκία. Πήγε στην Τουρκία το 2013 και υπέγραψε εικοσιπέντε συμφωνίες. Το 2014 συνάντησε τον κ. Erdoğan στο Κάρντιφ και μάλιστα το 2014 είχαμε 2.500 παραβιάσεις - και άρα συζητούσε και συμφωνούσε με τον κ. Erdoğan. Ποια είναι η διαφορά; Ο κ. Μητσοτάκης πήγε στην Άγκυρα και είχε το σθένος, πρώτος Πρωθυπουργός που το έπραξε στη Μεταπολίτευση, μπροστά στον Erdoğan να θέσει το θέμα του casus belli.
Πρώτη φορά. Αντιθέτως όμως, για να πούμε και αυτό, ο κ. Σαμαράς όταν βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 2013, άκουσε από τον κ. Erdoğan το περίφημο καζάν καζάν, χωρίς να αντιδράσει. Άρα κάποιος, ο οποίος κάνει κριτική, ας κάνει πρώτα την αυτοκριτική του. Εμείς θα δεχτούμε τα πάντα. Λέω λοιπόν, επειδή αυτήν τη στιγμή η Ελλάδα, τα τρία χρόνια που έχουμε αυτόν τον δίαυλο επικοινωνίας με την Τουρκία, έχουμε καταφέρει να απομειώσουμε τις εντάσεις, έχουμε καταφέρει να μειώσουμε παραβιάσεις, να μειώσουμε τις παράτυπες μεταναστευτικές ροές και την ίδια στιγμή, η Ελλάδα σήμερα είναι στο καλύτερο σημείο, στο οποίο έχει διπλωματικά βρεθεί ποτέ.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το καταλάβαμε. Είστε υπέρ αυτής της τακτικής που ακολουθείτε. Το καταλαβαίνω.
Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Δεν είναι δική μου τακτική. Είναι η τακτική, την οποία καθορίζει η κυβέρνηση και ιδίως το ΚΥΣΕΑ. Είναι μια συλλογική πολιτική.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ωραία. Ο Πρωθυπουργός θα συναντηθεί με τον κ. Erdoğan στη Νέα Υόρκη ή σύντομα κάπου;
Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή η προοπτική συνάντησης. Δεν έχει υπάρξει η πρόσκληση. Οπότε για την ώρα, για την ώρα δεν υπάρχει τέτοια προγραμματισμένη συνάντηση.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δική σας συνάντηση με τον κύριο Fidan;
Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Στη Γενική Συνέλευση δεν έχουμε προγραμματίσει, αλλά είναι πολύ πιθανό το επόμενο διάστημα να υπάρξει κάποια συνάντηση. Περιοδικώς βρισκόμαστε.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Γιατί έχουν αραιώσει οι συναντήσεις σας, εκεί που βρισκόσασταν συνεχώς. Είναι συνάρτηση της έντασης αυτό;
Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Δεν νομίζω να έχει υπάρξει ποτέ άλλη κυβέρνηση, η οποία να έχει περιοδικές συναντήσεις. Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε είναι ένα και μόνο να κανονικοποιήσουμε τη σχέση μας με την Τουρκία. Εγώ είμαι άνθρωπος της αριστοτελικής μεσότητας. Θεωρώ ότι τα άκρα από όπου και αν προέρχονται, όπως και να κατευθύνονται, είναι ζημία. Το μόνο το οποίο μπορεί να έχει πρόσθετη αξία είναι η μεσότητα. Και επειδή εγώ -θέλω να πω αυτό κλείνοντας- είμαι άνθρωπος που χρωστάω στην πατρίδα μου. Υπάρχουν δύο τύποι δημοσίων προσώπων. Εκείνοι οι οποίοι αισθάνονται ότι χρωστούν στην πατρίδα και εκείνοι που αισθάνονται ότι η πατρίδα τους χρωστάει. Εγώ, λοιπόν, θέλω να σας πω ότι είμαι από την πρώτη κατηγορία, γιατί ό,τι έχω γίνει στη ζωή μου, επειδή ξεκίνησα από το μηδέν το οφείλω στην πατρίδα μου, σε δημόσιο σχολείο, σε δημόσιο πανεπιστήμιο, δημόσιος λειτουργός με δημόσιες υποτροφίες. Άρα εγώ θα συνεχίσω να προσφέρω στην πατρίδα μου από όποιο πόστο κι αν μου ανατεθεί και πιστεύω ότι κάτι καλό κάνουμε για την πατρίδα μας.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα το δείξει η ιστορία.
Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Από την οποία όλοι θα κριθούμε.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ευχαριστούμε πολύ που ήσασταν εδώ.
Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Ήταν μεγάλη μου χαρά και τιμή. Ευχαριστώ πολύ!
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ευχαριστούμε και εσάς που μας παρακολουθήσατε. Γεια σας!
1 Σεπτεμβρίου, 2026