Ο Υφυπουργός Εξωτερικών, Τέρενς Κουίκ, μετείχε στο διήμερο συμπόσιο, με θέμα το Brexit, που διοργάνωσε στο Ναύπλιο η Βρετανική Πρεσβεία.
Στην παρέμβαση του μεταξύ άλλων είπε και τα εξής:
«Κανείς δεν μπορεί να πει ότι είμαστε ευτυχείς που το Ηνωμένο Βασίλειο αποχωρεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Κρατάμε αυτό που είπε η Πρωθυπουργός κα Μέι: ότι η Βρετανία φεύγει από την Ευρωπαϊκή Ένωση και όχι από την Ευρώπη. Η απόφαση των Βρετανών είναι σεβαστή. Και η απόφαση της αποχώρησης της Βρετανίας από την Ε.Ε. είναι ανεπίστρεπτη. Μπορεί οι διαπραγματεύσεις, κυρίως σε οικονομικά ζητήματα, να έχουν τις δυσκολίες τους, αλλά έχει αποφασιστεί ότι θα προχωρήσουν όσο γίνεται το γρηγορότερο.
Βεβαίως, πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί βγήκε αυτό το αποτέλεσμα στο δημοψήφισμα της Βρετανίας. Τα ερωτήματα πολλά και σημαντικά. Γιατί οι νέοι ψήφισαν «όχι» και η γηραιότεροι είπαν «ναι» στην αποχώρηση από την Ε.Ε.; Μήπως αυτό σημαίνει ότι οι νέοι έχουν προσδοκίες από τη μεγάλη Ευρωπαϊκή οικογένεια; Ότι θέλουν εκεί να χτίσουν διαφορετικά το μέλλον τους και τους το στερούμε; Είναι το «όχι» των Βρετανών αποτέλεσμα ενός θυμού για πολλούς λόγους; Όπως για παράδειγμα το ότι έβλεπαν την Μεγάλη Βρετανία να μην μπορεί να αντιπαλέψει άλλες Ευρωπαϊκές δυνάμεις, όπως η Γερμανία και η Γαλλία;
Και εγώ Ευρωπαίος πολίτης είμαι. Και ως απλός πολίτης, πέρα από το θεσμικό μου αξίωμα, αναρωτιέμαι: Μήπως και οι Βρετανοί έβλεπαν αυτό που βλέπουν πολλοί λαοί, ότι επιχειρείται να έχουμε απέναντί μας –για παράδειγμα– όχι την Γερμανία της Ευρώπης, αλλά την Ευρώπη της Γερμανίας; Γιατί, αναμφισβήτητα, αυτά τα τελευταία χρόνια η Γερμανία έχει παίξει τον δικό της ειδικό ρόλο στα ευρωπαϊκά δρώμενα. Εξάλλου, είναι γνωστή η επιρροή Σόιμπλε, σε ασφυκτικό βαθμό, στο χώρο του Eurogroup. Εμείς οι Έλληνες το έχουμε νοιώσει στο πετσί μας.
Είναι ο θυμός που έβλεπαν μία Ευρώπη να έχει φύγει από τις αξίες της Ιδρυτικής της Διακήρυξης; Μία Ευρώπη, η οποία δεν είναι πια των εθνών-κρατών, της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης, της ισότητας; Μία Ευρώπη που κάποτε την οικονομία της την κατηύθυναν οι πολιτικοί με την πολιτική τους, ενώ τώρα οι πολιτικοί και η πολιτική τους κατευθύνονται από την οικονομία, από τους οικονομικούς παράγοντες και τους τραπεζίτες;
Είναι αυτό ακριβώς που με κάθε τρόπο επισημαίνει σε κάθε ευκαιρία η Ελληνική κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας: είναι η Ευρώπη που δεν μπορεί να είναι των πολλαπλών ταχυτήτων, αλλά που οφείλει να είναι των πολλαπλών επιλογών. Η Ευρώπη των ίσων ευκαιριών με πυλώνες την ανθρωπιά και την αλληλεγγύη.
Βλέπετε -για παράδειγμα- τί γίνεται στο μεταναστευτικό: είμαστε σύνορα της Ευρώπης, απέναντι σε νευρικούς γείτονες που μας εκβιάζουν για θέματα όπως η βίζα και, παρά τα δικά μας οικονομικά προβλήματα, εμείς χτίζουμε γέφυρες ανθρωπιάς και κάποιοι Ευρωπαίοι εταίροι μας υψώνουν τείχη και απλώνουν συρματοπλέγματα.
Πρέπει επίσης να γίνουμε μια σωστά δομημένη Ευρώπη, από οικονομικής πλευράς. Το βασικό, το κυρίαρχο κοινό σημείο της πλειοψηφίας των Ευρωπαϊκών χωρών είναι η νομισματική-τελωνειακή της Ένωση. Το κοινό νόμισμα. Αλλά, από την άλλη πλευρά, μας λείπει η ουσιαστική ενιαία εξωτερική και αμυντική πολιτική.
Το παράδειγμα της Κύπρου δεν σας λέει τίποτα; Ανεχόμαστε η Ευρώπη, να δέχεται κράτος-μέλος της να είναι υπό το καθεστώς κατοχής; Δεν λέω όλα τα κράτη. Λέω κάποια κράτη. Χλιαρή έως αδιάφορη η στάση κάποιων για τη παρουσία 42.000 Τούρκων στρατιωτών ή για το, αναχρονιστικό, καθεστώς των Εγγυήσεων. Θέματα που επανειλημμένα θέτει με ευθύτητα και ανυποχώρητα ως βασικές προϋποθέσεις για την επίτευξη λύσης, ο Υπουργός Εξωτερικών της πατρίδας μου, Νίκος Κοτζιάς. Ο πιο διαβασμένος πολιτικός στο θέμα του Κυπριακού. Πού είναι η Ευρώπη ως μία γροθιά απέναντι στο Κυπριακό;
Το Brexit και τις επιπτώσεις του θα τις διαχειριστούν οι Βρετανοί, φαντάζομαι, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Αλλά για όλους εμάς, τους υπόλοιπους 27, θα πρέπει να είναι η αφετηρία για να προβληματιστούμε επάνω στο προφίλ που πρέπει να έχει η Ευρωπαϊκή Ένωση και που σχετίζεται με τις προηγούμενες φράσεις μου.
Ανεξάρτητα με το αν το Ηνωμένο Βασίλειο δεν θα είναι στην Ε.Ε., οι παραδοσιακές σχέσεις της Ελλάδας με την Βρετανία δεν θα διαταραχθούν. Απεναντίας, είμαι βέβαιος ότι θα παραμείνουν σταθερές και θα δυναμώσουν ακόμα περισσότερο, επ’ ωφελεία όλων των κοινών μας δράσεων και συμφερόντων στον οικονομικό τομέα, στον πολιτιστικό, στον διπλωματικό κλπ.
Εξάλλου, αγγίζουν τους 100.000 οι Έλληνες που ζουν στην Βρετανία και κοντά στις 50.000 οι Βρετανοί που ζουν μόνιμα στην Ελλάδα. Δεν θα παραλείψω να αναφερθώ και στους πάνω από 2 εκατομμύρια Βρετανούς που έρχονται για διακοπές στην Πατρίδα μας. Στις διμερείς συζητήσεις μας, αλλά και σε αυτές που γίνονται με ευθύνη των Βρυξελλών, φροντίζουμε να διασφαλίσουμε τα συμφέροντα και το status διαβίωσης των Ελλήνων που διαβιούν, επιχειρούν στην Βρετανία ή των φοιτητών μας που σπουδάζουν εκεί.
Δεν θα ξεχάσω να αναφερθώ σε προσωπικότητες όπως Λόρδος Βύρωνας που έσπευσε στην Ελλάδα, στο πλευρό των Ελλήνων στον αγώνα τους κατά των Τούρκων, όπως και δεν θα παραλείψω να αναφερθώ και στο ότι με βάση τη Συνθήκη της Λισαβώνας έχει ξεκινήσει νέα μεγάλη συζήτηση για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα. Σχετικές πρωτοβουλίες καταγράφονται από οργανωμένες ομάδας πολιτών με διακεκριμένους νομικούς, τόσο εδώ στην Ελλάδα, όσο και οπουδήποτε υπάρχει οργανωμένη Ομογένεια, όπως στις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Αυστραλία και την Νότιο Αφρική, αλλά και σε μεγάλες Ευρωπαϊκές χώρες».
23 Οκτωβρίου, 2017