ΠΡΩΤΟΛΟΓΙΑ
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, και ευχαριστώ και την κυρία Αναγνωστοπούλου για την επίκαιρη ερώτηση.
Θα ήθελα, κύριε Πρόεδρε, επί της αρχής, να τοποθετηθώ, ότι προσέρχομαι λόγω σεβασμού στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες και ιδίως στον κοινοβουλευτικό έλεγχο, και σεβασμού απέναντι στο πρόσωπο της κυρίας Καθηγήτριας, διότι το ζήτημα αυτό έχει απαντηθεί προσηκόντως από τον πλέον σχετικό και αρμόδιο, που είναι ο ίδιος ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ο οποίος ήταν παρών στη συζήτηση η οποία φέρεται να έχει γίνει, και απήντησε με τρόπο εξαιρετικά σαφή στις 2 Οκτωβρίου, λέγοντας ότι δεν τέθηκε ποτέ ζήτημα πίεσης ή απειλής της χώρας μας να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια, ούτε βέβαια κάτι τέτοιο θα μπορούσε να γίνει ποτέ ανεκτό.
Άρα, υπό αυτή την εκδοχή, είναι προφανές ότι παρέλκει η πρόσκληση στο Υπουργείο Εξωτερικών της Πρέσβειρας, στο μέτρο που ο παρών Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας ανέφερε διττώς, στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, ότι δεν υπήρξε καμία απολύτως απειλή. Και εξάλλου, και ο ίδιος ο κύριος Rubio, ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών, δεν ανέφερε οτιδήποτε σχετικό με το ζήτημα αυτό κατά τη διάρκεια της παραμονής του, αναφέροντας σχετικά ότι η Πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών κάνει την προσήκουσα εργασία.
Για το θέμα της Πνύκας και τις αναφορές σας, απλώς θέλω να θυμίσω - το γνωρίζετε καλύτερα από τον καθένα, κυρία Καθηγήτρια - ότι η Πνύκα ήταν ο χώρος στον οποίο συγκεντρωνόταν η Συνέλευση, η αθηναϊκή, ήταν ο χώρος που κατεξοχήν υπηρετούσε την ελευθερία της έκφρασης και την ποικιλότητα στις φωνές, και για τον λόγο αυτό, σε κάθε περίπτωση, αισθάνομαι ότι θα πρέπει να είμαστε ανεκτικοί στην έκφραση του καθενός, είτε συμφωνούμε, είτε δεν συμφωνούμε.
Θέλω όμως να σταθώ σε ένα σημείο, το οποίο έχετε θέσει στην επίκαιρη ερώτησή σας και το οποίο, νομίζω, έχει ιδιαίτερη σημασία. Αναφέρετε ότι το ζήτημα του δημοσιεύματος εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τα όρια των διμερών σχέσεων ανάμεσα σε δύο ανεξάρτητες χώρες, την Ελλάδα και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Με κάθε σεβασμό, κυρία Αναγνωστοπούλου, να σας πω ότι σε αυτό το σημείο, και ειδικώς μετά την επίσκεψη του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών στην Ελλάδα, εκείνο το οποίο προκύπτει πέρα από οποιαδήποτε αμφιβολία είναι ότι η Ελλάδα δεν αντιλαμβάνεται πλέον τις Ηνωμένες Πολιτείες ως παράκλητο, ούτε ως διεθνή παραστάτη. Αντιθέτως, η Ελλάδα, με την οικονομική ισχύ την οποία έχει αποκτήσει, με την αμυντική της θωράκιση, με το μεγάλο της διπλωματικό κεφάλαιο και με την προβολή ισχύος, η οποία υπήρξε και κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών, είναι πλέον ένας ισότιμος εταίρος και σύμμαχος, ακόμα και με τις ισχυρότερες δυνάμεις στον πλανήτη. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ
Σας ευχαριστώ πολύ, κυρία Καθηγήτρια. Να επισημάνω ότι την ίδια τακτική θα είχαμε για οποιονδήποτε Πρέσβη, και τούτο διότι στο φερόμενο συμβάν ήταν παρών μέλος της Κυβέρνησης. Το μέλος της Κυβέρνησης έχει προφανή και αντικειμενική αξιοπιστία: προσήλθε στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου και έκανε δήλωση ότι ουδέποτε υπήρξε η φερόμενη απειλή.
Άρα, νομίζω, όλοι κατανοούμε ότι δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση για την αντικειμενική υπόσταση των όσων συνέβησαν. Το να καλέσουμε έναν Πρέσβη, να δημιουργήσουμε ενδεχομένως και μια τέτοιου τύπου διπλωματική κατάσταση, ενόσω ο παριστάμενος Υπουργός ανέφερε ρητώς ότι «δεν υπήρξε απειλή», νομίζω ότι παρέλκει απολύτως.
Σε ό,τι αναφέρατε σχετικά με την επίσκεψη συνολικά, πράγματι, δεν είναι αντικείμενο της παρούσας επίκαιρης ερώτησης. Να αναφέρω μόνο ένα θέμα, το οποίο το θέσατε υπονοώντας με κάποιον τρόπο ότι τα οφέλη της επίσκεψης περιορίζονται μόνο στην αμερικανική πλευρά, εκ του γεγονότος ότι υπήρξε μια συμφωνία αμυντική.
Θέλω να σας πω, πρώτον, ότι η συμφωνία την οποία αναφέρατε είναι μια συμφωνία μακροπρόθεσμη, εντάσσεται στον μακροπρόθεσμο αμυντικό σχεδιασμό 20 ετών της Ελλάδας. Όμως αυτό αποτυπώνει δύο πράγματα, κυρία Αναγνωστοπούλου. Το πρώτο είναι ότι η Ελλάδα έχει αποφασίσει να ενισχύσει την άμυνά της, διότι αντιλαμβάνεται ότι σε αυτούς τους ταραγμένους καιρούς, το να μπορέσεις να έχεις αυτάρκεια στην ισχύ σου είναι απολύτως αναγκαίο, όσο αναγκαίο είναι να χτίσεις τα διπλωματικά σου ερείσματα.
Και νομίζω ότι είναι μια καλή ευκαιρία να αναφερθούμε στο γεγονός ότι η Ελλάδα έχει πολλαπλασιάσει τα διεθνή της ερείσματα, τόσο σε επίπεδο διμερών σχέσεων όσο και σε επίπεδο πολυμερών σχέσεων και διεθνών οργανισμών. Τώρα που μιλάμε, η Ελλάδα έχει την προεδρία του Συμβουλίου Ασφαλείας, στην πιο κρίσιμη καμπή για το Διεθνές Δίκαιο και τη διεθνή πολυμέρεια, επίσης με ζήτημα επιλογής του νέου Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών. Η Ελλάδα - επίκειται η ανάληψη της προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης - είναι στο επίκεντρο των διεθνών γεγονότων.
Και από την άλλη πλευρά, αντιλαμβανόμαστε ότι έχει ιδιαίτερη σημασία το να μπορούμε να προβάλλουμε τις ελληνικές θέσεις και να τις προβάλλουμε με τον προσήκοντα τρόπο. Νομίζω έγινε κατανοητό απολύτως σε όλη την ελληνική κοινωνία, από τις δηλώσεις, από τις παραστάσεις, από τις εικόνες, τις οποίες είχαμε κατά τη διάρκεια της διήμερης παραμονής του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών, το πώς αντιλαμβάνονται οι Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και το πώς αντιλαμβάνεται συνολικά, νομίζω, η διεθνής κοινότητα τη θέση της Ελλάδας στη διεθνή αρχιτεκτονική ασφαλείας. Η Ελλάδα είναι ένας πολύ ισχυρός πόλος, και τούτο διότι έχει καταφέρει να χτίσει ένα διπλωματικό αποτύπωμα συνέπειας, αποφασιστικότητας και αυτοπεποίθησης. Και αυτό είναι εκείνο το οποίο, νομίζω, έχει αξία για τη χώρα μας: να μπορούμε σήμερα να μιλάμε για το ότι η Ελλάδα δεν είναι στο περιθώριο των διεθνών εξελίξεων, αλλά είναι πρωταγωνιστής τους.
9 Οκτωβρίου, 2026